Wpisy oznaczone tagiem liczby
Wpisy oznaczone tagiem liczby
Gry planszowe zaliczane są do gier fabularnych – oznacza to, że posiadają jakąś fabułę, mniej lub bardziej skomplikowaną, ale zawsze, wszystko w tym momencie zależy od ich rodzaju. Mówiąc zatem o grach planszowych – ale też i o innych zaliczanych do fabularnych, bardzo często zetknąć się można z takim określeniem jak mechanika gry. Ogólnie rzecz biorąc, pod tym pojęciem rozumieć trzeba zasady, zadaniem których jest określenie sposobu, w jaki ma zostać wyposażona rozgrywka. Ponadto na mechanikę gry składa się jeszcze kilka innych elementów, takich jak dla przykładu kreowanie postaci oraz jej relacji z otaczającym ją światem. Mechanika gry ponosi odpowiedzialność za bardzo wiele rzeczy. Dzięki niej cała gra jest spójna oraz usystematyzowana, natomiast gracze mogą pomiędzy sobą wchodzić w interakcje. W grach – jak wiadomo – znajdują zastosowanie liczby. Ujawniają się one przede wszystkim jako zdobywane przez zawodników punkty. To z kolei sprawia, że poszczególne parametry są możliwe do porównania. Bardzo częstym elementem gier planszowych jest tak zwany czynnik losowy. Wprowadzany jest do gier planszowych poprzez rzut kostką – to ilość wyrzuconych przez zawodnika oczek decyduje o tym, jakie ma on podjąć kroki i jak dalej przebiegać będzie akcja. Nie mniej jednak w tym miejscu koniecznie wspomnieć trzeba o tym, że nie brakuje i takich gier, gdzie czynnik ten jest celowo eliminowany – nie ma kostek, a bezpośredni wpływ na przebieg całej akcji mają sami zawodnicy. Pamiętać również należy o tym, że w centrum zainteresowania mechaniki gry są zawsze jej techniczne aspekty. Dlatego też właśnie każda z postaci powinna posiadać określone w bardzo ścisły sposób parametry. Oczywiście, nie jest to jednoznaczne z tym, że gracz już nic nie musi robić z postacią, w którą się wciela – a wręcz przeciwnie, powinien mieć na nią jakąś dobrą koncepcję. W poszczególnych grach także rozmaicie bywa z kwestią, jeżeli chodzi o przydzielanie postaciom punktacji. W niektórych przypadkach przydział ten ma zatem charakter losowy, w innych natomiast jest dokładnie odwrotnie i to sam gracz decyduje o tym, ile punktów należy swojemu bohaterowi przyznać. Nie w każdym przypadku można także dowolnie kreować przebieg akcji gry, ponieważ ustalone dla niej reguły mają charakter stały i nieprzekraczalny. Zresztą, pomysłów na gry planszowe jest obecnie całe mnóstwo, czego dowodzi fakt, jak bardzo rynek ten jest rozbudowany i zasobny w różnego rodzaju propozycje skierowane do rozmaitych grup wiekowych.
Mankala to nazwa, która bardzo wielu osobom z cała pewnością nic nie powie. Nie mniej jednak wielbicielom gier planszowych interesujących się ich historią powie bardzo dużo. Tym właśnie mianem określa się bowiem rodzinę gier, których charakter z powodzeniem nazwać można liczbowym. Mankala to nazwa odnosząca się obecnie do przeszło dwustu rozmaitych gier. Poszczególne warianty są nazywane w różny sposób – w zależności od tego, gdzie konkretnie się w nie gra, to znaczy w jakim kraju. Ojczyzną tych gier jest kontynent afrykański – być może to z tego właśnie powodu są one tak mało znane w naszym kraju. W Afryce natomiast są one niesamowicie popularne – co więcej, uchodzą za typowo afrykańskie. Wszystko dlatego, że w tym rejonie świata znane były już one od bardzo dawnych czasów – a mianowicie od epoki neolitu. Przez bardzo wiele plemion afrykańskich te gry traktowane są po dzisiejszy dzień jako rzeczy święte. Jak nietrudno się zatem domyślić, są to jedne z najstarszych na całym świecie gier planszowych. Zaznaczyć jednakże koniecznie w tym miejscu trzeba, iż wygląd planszy zasadniczo odbiega od tego, co tradycyjnie poprzez te słowo rozumiemy. Na planszę składają się bowiem tak zwane domy określane także mianem dołków. Jest ich dwanaście. Ułożone są one w dwa rzędy – każdy zatem liczy sobie po sześć kolumn. Przy bokach krótszych znajdują się większe aniżeli pozostałe domy – udziału w grze one biorą. Służą jedynie do tego, aby przechowywać w nich te pionki, które pozostały zbite. Osoba, która zaczyna rozgrywkę zostaje wyznaczona za pośrednictwem losowania. Wśród wielu plemion w Afryce do dzisiaj praktykowane jest bardzo poważne podejście do tej gry. Dla przykładu wykonanie i przygotowanie samej planszy – a robi się ją z drewna – zajmuje nierzadko wiele tygodni. Zakupienie takiego egzemplarza wykonanego właśnie z drewna to w dzisiejszych czasach rzadkość – trzeba w związku z tym zapłacić za niego mnóstwo pieniędzy. Ze względów czysto praktycznych (czytaj: ekonomicznych) do produkcji na przemysłową skalę trafiły plansze z plastiku. Na kontynencie europejskim także powstało wiele wariantów tej gry. Za przykład może tutaj swobodnie posłużyć kalaha – jej autorem był niejaki William Julius Champion. Kalaha także doczekała się bardzo wielu rozmaitych odmian – ale tak na dobrą sprawę dotyczy to znakomitej większości gier planszowych, a tychże akurat na świecie nie brakuje. Trudno się w zasadzie temu dziwić, albowiem jest to znakomita propozycja na spędzanie wolnego czasu.
Hex to planszowa gra rodem z Danii. Przeznaczona jest ona dla dwóch osób. Polega ona na tym, ażeby przeciwległe boki planszy ze sobą połączyć – robi się to za pomocą pionków, które się ustawia na sześciokątnych polach. Plansza przeznaczona do tej gry odznacza się specyficznym kształtem – innym aniżeli kojarzy się nam to tradycyjnie z planszowymi grami. Tutaj plansza posiada bowiem kształt rombu. Pola natomiast są sześciokątne. Rozmiar planszy nie musi być cały czas taki sam, można go zmieniać, nie mniej jednak liczba pól znajdujących się na każdym z boków zawsze musi być jednakowa. Zazwyczaj wynosi ona jedenaście. Do gry wykorzystywane są pionki posiadające postać kamyków. Każdy gracz posiada pionki w rożnych kolorach – tak, ażeby się one nie myliły. Historia tej gry rozpoczęła się przed sześćdziesięcioma ośmioma laty. Jej autorem był zmarły przed czternastoma laty Piet Hein – pochodzący z Kopenhagi matematyk, wynalazca i jednocześnie pisarz. Hex to tylko jedna z wielu gier o charakterze matematycznym, jakie zostały przez niego wymyślone. Opisywaną tutaj grę po raz pierwszy w Danii zaprezentowano w Instytucie Nielsa Bohra. Zrobiła ona błyskawiczną karierę i stała się wśród Duńczyków szalenie popularna. Znali ja oni wówczas jako Polygon. Piet Hein jednakże nie był jedynym autorem tej gry. Niezależnie od niego opracowana ona została przez innego, zdecydowanie bardziej znanego naukowca – był nim amerykański matematyk, laureat nagrody Nobla John Nash. Swojego odkrycia dokonał on trzy lata po zakończeniu drugiej wojny światowej. Na amerykańskich uczelniach gra ta wśród studentów cieszyła się niesamowitą popularnością, a żartobliwie nazywali ją Nash i John (pamiętać bowiem trzeba, że John Nash cierpi z powodu schizofrenii). W Stanach Zjednoczonych gra ta największą popularność zdobyła na uniwersytecie w Princetown – czyli tam, gdzie John Nash ją opracował. W ramach kolejnej ciekawostki można w tym miejscu nadmienić, iż zostało naukowo udowodnione, że hex jest grą, której nie da się zakończyć wynikiem remisowym. Ponadto dowiedziano także, iż dla tego gracza, który rozpoczyna rozgrywkę, istnieje specjalna strategia, która ma na celu zapewnienie mu zwycięstwa. Dla takiej strategii opracowany został także odpowiedni rozmiar planszy. W grze tej – jak zresztą i w każdej innej – istnieją rozmaite reguły. Tą chyba najbardziej znaną jest reguła przejmowania kamienia należącego do przeciwnika. Generalnie rzecz biorąc, hex ciężko jest zaliczyć do grona tak popularnych gier jak choćby warcaby czy szachy.