Do grona najbardziej znanych gier planszowych świata zaliczane są szachy. Za tym określeniem kryje się cała rodzina gier o charakterze strategicznym, które odznaczają się pewnymi wspólnymi cechami. Rozgrywa się je na planszy określanej mianem szachownicy – zawsze liczy ona sobie sześćdziesiąt cztery pola. Do rozgrywki służy zestaw bierek – one tez są nazywane szachami, chociaż akurat w odniesieniu do nich jest to mało precyzyjne nazewnictwo. Szachy to gra przeznaczona dla dwóch osób, z których każda dysponuje bierkami w odmiennych kolorach – w praktyce najczęściej są to bierki białe oraz czarne. Szachy rządzą się swoimi regułami. Ich odmian jest wiele. Można w tym miejscu wyszczególnić dla przykładu szachy heksagonalne, czteroosobowe, dla trzech osób, losowe, antyszachy, atomowe, chłopskie i całe mnóstwo innych. W poszczególnych krajach różnie grywa się w szachy, chociaż w przypadku turniejów o charakterze międzynarodowym konieczne jest ujednolicenie pewnych zasad w odniesieniu do poszczególnych rodzajów tej gry. Warto przy tej okazji wiedzieć także i o tym, że szachy należą do grona najstarszych gier planszowych świata. Ich ojczyzną są Indie. Na tych terenach gra ta była znana już w szóstym stuleciu naszej ery. W szachy grano już za czasów Persji, a kiedy nad krajem tym zapanowali Arabowie, wprowadzono do gry nowe zasady. Kolejne modyfikacje szachy przeszły wówczas, gdy trafiły na kontynent europejski. Błyskawicznie zdobyły sobie popularność w bardzo wielu państwach. Do naszego kraju natomiast przywędrowały z Czech. Chociaż w tamtych czasach w powszechnej opinii szachy uchodziły za królewską grę, to z powodzeniem grali w nią i szlachcice, i mieszczanie. Pierwszy turniej w szachy o charakterze międzynarodowym odbył się w połowie dziewiętnastego stulecia. Miało to miejsce w Londynie. Zwycięzcą tych rozgrywek został wówczas Adolf Anderssen. Przed osiemdziesięcioma sześcioma laty powołana do życia została Międzynarodowa Federacja Szachowa. W tym też czasie szachy stały się olimpijską dyscypliną. Trzy lata później zorganizowano pierwsze mistrzostwa kobiet w szachy – wygrała je angielska zawodniczka nazwiskiem Vera Menchik. Począwszy od połowy minionego stulecia, w szachy można grać także z komputerem. Kiedy natomiast upowszechnił się Internet, stało się popularne granie w szachy przez sieć. Szachy to znakomita gra strategiczna rozwijająca logiczne myślenie. Nie jest zarezerwowana tylko i wyłącznie dla osób dorosłych, z powodzeniem grają w nią także dzieci oraz młodzież.
Jeżeli chodzi o wyposażenie gier planszowych, to jednym z podstawowych elementów w tym zakresie są kości do gry określane potocznie mianem kostek. Koniecznie jednak trzeba przy tej okazji zaznaczyć, iż na współczesnym rynku nie brakuje i takich gier planszowych, gdzie czynnik losowości został wyeliminowany, w związku z czym zastosowania w nich nie znajdują także i kostki. Kości do gry są małe, jeśli chodzi o rozmiary, mają formę wielościanów, przy czym w praktyce najczęściej spotyka się takie, które są sześcianami. Wynalezione one zostały jeszcze w czasach starożytnych. Najstarsze spośród nich odnalezione zostały podczas prac archeologicznych przeprowadzanych w egipskich grobowcach. Ich podchodzenie datuje się na rok dwutysięczny przed naszą erą. Wykorzystywano je nie tylko do planszowych gier, ale również przy różnych grach hazardowych, a także w obrzędach mających charakter magiczny. Generalnie rzecz biorąc, zaliczane są do grona najstarszych narzędzi, z jakich w swoich dziejach korzystał człowiek. Gdzie je wynaleziono, kiedy i w jakich okolicznościach – tego niestety do dnia dzisiejszego nie wiadomo. Wykonywane były z rozmaitych materiałów – na początek dla przykładu z kości hodowanych w gospodarstwach domowych zwierząt. Później wyrabiano kostki do gry z drewna, kamienia, metalu, masy perłowej, kości słoniowej i tym podobne. W dzisiejszych czasach natomiast robi się je w głównej mierze z tworzyw sztucznych – takie są najtańsze i najbardziej dostępne. Tak, jak i aktualnie, tak i w dawnych czasach granie w kości było hazardem. Już przed laty ludzie w te gry przegrywali całe swoje majątki, natomiast niewolnikom w taki właśnie sposób niejednokrotnie udawało się wywalczyć wolność. Kości w charakterze elementów gier planszowych zaczęły być wykorzystywane na bardzo szeroką skalę dopiero w czasach nam już współczesnych – a mianowicie w minionym stuleciu. W naszym kraju kości do gry znane były w średniowieczu. Grywano w nie bardzo chętnie. Przez bardzo długi czas pełniły one funkcję hazardowego narzędzia – tego rodzaju ich zastosowanie zakończyło się jednak, kiedy zostały dokonane rozbiory Polski. Wówczas o wiele bardziej popularne stały się gry karciane z brydżem na czele. Bardzo specyficzną odmianę kości do gry stanowią te, które znajdują zastosowanie w kasynach. Są one z materiałów innych aniżeli te kości dostępne w powszechnej sprzedaży. Zazwyczaj zastosowanie w tym zakresie znajduje włókno celulozowe, dzięki czemu takie kości charakteryzują się wysoką trwałością.
Opublikowano: 13 grudnia 2009. Kategoria
Ogólnie o grach. Tagi:
gra,
hazard,
ilość,
kość,
kości,
los,
losowość,
rzucenie
Wysokie Napięcie to jedna z najbardziej znanych na świecie gier planszowych. Jest grą młoda, albowiem liczy sobie zaledwie kilka lat. Nie mniej jednak nie ma to żadnego wpływu na zainteresowanie nią. Jest grą wymyśloną w Niemczech. Opracował ją Friedemann Friese mający na swoim koncie wiele planszowych gier – jest on obecnie jednym z najbardziej znanych ich autorów nie tylko w swojej ojczyźnie, ale ogólnie w skali międzynarodowej. Wysokie Napięcie to gra, która wejście na rynek miała niesamowicie udane. W tym tez bowiem samym roku – czyli lat temu pięć – otrzymała nominację do Spiel des Jaures. Na rynku planszowych gier jest to najbardziej prestiżowa nagroda świata. Zaczęto ją przyznawać począwszy od schyłku lat siedemdziesiątych minionego stulecia. Wracając natomiast do Wysokiego Napięcia, to na naszym polskim rynku gra ta ukazała się przed czterema laty. W grę mogą grać minimalnie dwie osoby, a maksymalnie sześć. Nie są tutaj potrzebne jakieś wielkie umiejętności, strategia także nie jest zbytnio skomplikowana. Cechą charakterystyczną tej gry jest brak kostki, w związku z czym element tak zwanej losowości został tutaj całkowicie wyeliminowany. To gracze mają zasadniczy wpływ na przebieg całej rozgrywki. Nie ma tutaj także obowiązującej przez cały czas stałej kolejności graczy – nowa tura oznacza nową ich kolejność. Na grę składają się łącznie trzy etapy. Z kolei każdy spośród tych etapów składa się z paru rund, a każda z nich liczy sobie po pięć faz. Przy okazji poszczególnych etapów niektóre reguły gry podlegają nieznacznym modyfikacjom. Wysokie Napięcie to gra o charakterze ekonomicznym, natomiast jej tematyka ma ścisły związek z tytułem – dotyczy bowiem branży energetycznej. Mówiąc najogólniej chodzi o to, aby najpierw wylicytować elektrownię, a następnie kupić to wszystko, co jest konieczne do jej uruchomienia. Następnie trzeba konsekwentnie rozwijać całą swoją sieć energetyczną. Znajduje się tutaj także element administracyjny. Jeżeli natomiast chodzi o planszę, to jest ona zagospodarowana z obu stron. Na jednej z nich znajduje się mapa Niemiec, z kolei na drugiej – mapa Stanów Zjednoczonych. Na zestaw podstawowy składa się ponadto przeszło dwieście wykonanych z drewna elementów oraz czterdzieści osiem kart. Poza tym istnieje możliwość poszerzenia wersji podstawowej o rozmaite dodatki – z dostaniem niektórych w naszym kraju może być problem, a powód tego jest taki, że na rynku polskim po prostu do tej pory się one nie ukazały, jak na przykład te sprzed pięciu lat.
Mówiąc o grach karcianych, warto przy tej okazji nadmienić o tak zwanych grach kolekcjonerskich. Potocznie określane są one mianem karcianek. W tego rodzaju grach każda z osób uczestniczących w rozgrywce ma do swojej dyspozycji osobistą talię. Dla poszczególnych gier talie są różne – trzeba zatem używać takiej, która jest do danej gry przeznaczona. Karty różnią się pomiędzy sobą szatą graficzną, nie mniej jednak w każdym przypadku znaleźć można na nich zarówno opis tego, jak postępować, jak i ilustrację. Oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie, aby talie tak zmieniać, jak i ulepszać – wszystko po to, aby zwiększyć prawdopodobieństwo odniesienia zwycięstwa. Do każdej kolekcjonerskiej gry karcianej jest dołączana instrukcja, w której wszystkie zasady są bardzo drobiazgowo wyjaśnione. Poza tym tego rodzaju gry dają graczowi także i taką możliwość, że ma on prawo wybrać, jaką ilością kart będzie się posługiwał. Talię można zatem rozbudowywać, aczkolwiek wymaga to już pewnych bardzo mocnych atutów oraz rzadkich raczej umiejętności. Ponadto do każdej takiej gry dostępne są w sprzedaży rozmaite dodatki – na tym akurat rynku praktycznie non stop trwa ruch, cały czas coś się zmienia, ukazują się nowe rzeczy oraz ulepszenia i tak dalej. Ma to służyć temu, aby dana gra była możliwie jak najbardziej urozmaicona, dzięki czemu z punktu widzenia samych graczy stanie się ona bardziej atrakcyjna. Generalnie rzecz biorąc, rynek karcianych gier kolekcjonerskich jest bardzo rozwinięty i rozbudowany. Warto dla przykładu napomknąć o tym, że nad grafiką do najbardziej znanych i popularnych na świecie gier pracują najlepsi artyści. Istnieje także taka odmiana tych gier, które stworzone zostały w oparciu o rozmaite seriale czy filmy. W takim przypadku nie ma na kartach tradycyjnej grafiki – w zamian umieszczone tam zostają fotosy z takiej produkcji. W przypadku zdecydowanej większości gier tego typu to, co znajduje się w zestawie startowym dobierane jest losowo. Trzeba zatem zaopatrywać się w rozszerzenia.
Gry planszowe są ludziom doskonale znane już od bardzo dawnych czasów. Spośród tych najstarszych w dziejach ludzkości gier tego rodzaju wymienić można między innymi królewską grę z Ur określaną również mianem gry na dwudziestu kwadratach. Bardzo często jest ona uważana w ogóle za najstarszą planszową grę świata. Kiedy dokładnie zaczęto w nią grac, tego nie wiadomo tak na sto procent, nie mniej jednak przypuszcza się, że miało to miejsce już przed pięcioma tysiącami lat. Działo się to w Mezopotamii. Grę nazwano z Ur z tego powodu, iż to właśnie tam – a mówiąc dokładniej, w znajdujących się tam starożytnych grobowcach – znaleziono planszę do gry oraz potrzebne do tego celu rozmaite akcesoria. Początkowo naukowcy mieli wątpliwości co do tego czy rzeczywiście jest to komplet do gry, aczkolwiek zostały one rozwiane po tym, jak odnaleziono klinowe tabliczki ze stosownymi informacjami na ten temat. Kolejną z grona najstarszych gier planszowych świata jest młynek. Prowadzone przez naukowców badania pozwoliły dowieść tego, iż korzenie jej sięgają jeszcze epoki brązu. Nie mniej jednak młynek największą popularnością cieszył się dopiero w średniowieczu. Za planszę służył wówczas odpowiednio ucięty kawałek torfu. Młynek był grą dla dwóch osób. Gra ta kończy się w momencie, kiedy jedna z tych osób nie ma już żadnych możliwości w zakresie wykonania jakiegokolwiek ruchu, ewentualnie gdy pozostaje już tylko z dwoma pionkami. Istnieje także możliwość zremisowania. Jeszcze odmienną grą – także zaliczaną do tych najstarszych – jest senet. To odmiana warcabów, która zdecydowanie największą popularnością i powodzeniem cieszyła się w starożytnym Egipcie. Najbardziej wiekowy komplet do tej gry został przez naukowców znaleziony w jednym z grobowców pochodzących z czasów Starego Państwa – mówiąc zaś dokładniej, był to grobowiec przedstawiciela III dynastii Hesy’ego. Gra ta była w Egipcie niesamowicie popularna. Świadczyć może o tym chociażby fakt, iż niejednokrotnie prezentowano na ściennych malowidłach Egipcjan prowadzących taką rozgrywkę. Spośród bardziej znanych tego rodzaju przedstawień wymienić można dla przykładu wizerunki grających w senet takich władców jak Ramzes III czy królowa Nefertari. W dzisiejszych czasach nie są niestety dokładnie znane zasady i reguły rządzące tą grą. Wiadomo, iż plansza składała się łącznie z trzydziestu pól. Były one podzielone na trzy rzędy. Każdy z nich liczył sobie zatem po dziesięć pól. Pionki występowały w dwóch odmianach, posiadały nie tylko różniące się formy, ale i kolory.
Opublikowano: 23 listopada 2009. Kategoria
Ogólnie o grach. Tagi:
gry,
historia,
najstarsze,
plansza,
ramzes,
stare,
ur