Wpisy z miesiąca: Październik 2009
Wpisy z miesiąca: Październik 2009
Na liście najbardziej popularnych na świecie kolekcjonerskich gier karcianych znajduje się bardzo wiele pozycji. Jedną spośród nich jest Legenda Pięciu Kręgów. Została ona stworzona przed piętnastoma laty, a dwa lata później doczekała się również wydania w postaci gry fabularnej. Akcja tej gry została osadzona w świecie fantastycznym w krainie określanej mianem Rokuganem. Klimatem i stylistyką przypomina to czasy feudalnej Japonii. W grze tej zostały zresztą wykorzystane najbardziej popularne stereotypy dotyczące Kraju Kwitnącej Wiśni. Sama nazwa gry jest natomiast bezpośrednim nawiązaniem do pewnego traktatu noszącego taki sam tytuł. Traktat ten powstał w połowie lat czterdziestych siedemnastego stulecia w Japonii, a dotyczył on – mówiąc najogólniej – szermierki. Traktat ten napisał Musashi Miyamoto, jeden z najsłynniejszych w historii Japonii szermierzy i samurajów. Warto przy tej okazji nadmienić, iż przez jakiś czas ukazywała się także i gra bitewna, której akcja została także umiejscowiona w powyżej wymienionej krainie. Postaciami, w które wcielają się osoby uczestniczące w rozgrywce są przedstawiciele wysoko postawionych rodzin samurajskich. Można zatem zostać albo reprezentantem wielkiego, albo pomniejszego klanu, chociaż – jeśli ktoś bardzo chce – może też zostać i mnichem. Generalnie rzecz biorąc, wielkich klanów w wersji podstawowej znalazło się łącznie siedem. Są to mianowicie Klan Żurawia, Klan Feniksa, Klan Smoka, Klan Kraba, Klan Skorpiona, Klan Lwa oraz Klan Jednorożca. Każdy spośród nich posiada inne barwy rodowe, poza tym każdy również dysponuje odmiennymi możliwościami oraz umiejętnościami. Po jakimś czasie ta podstawowa siódemka została rozszerzona jeszcze o dwa klany, a mianowicie Klan Modliszki oraz Klan Pająka. Są to najbardziej liczące się stronnictwa, a oprócz nich jest jeszcze parę takich, które mają mniejsze wpływy. Można w tym miejscu wymienić w ramach przykładu Bractwo Shinsei czy Rody Cesarskie. Legenda Pięciu Kręgów jest grą niesamowicie popularną na całym świecie.
Jedną z najstarszych na świecie gier planszowych jest go. Jej ojczyzną są Chiny, nie mniej jednak ogromną popularnością cieszy się ona również w Japonii oraz Korei. W naszym kraju – podobnie zresztą jak i w innych państwach europejskich – jest ona mało znana, ale od kilku lat odnotować można systematyczny wzrost zainteresowania nią generalnie w skali światowej. Przedstawiciele kultur wschodnich traktują ja zupełnie inaczej aniżeli my, Europejczycy, reprezentujący kulturę zachodnią. W tym pierwszym przypadku gra jest traktowana bowiem niczym swoiste połączenie sportu, sztuki oraz nauki. Zresztą, kulturę Wschodu od zawsze cechowało zupełnie odmienne podejście do wszystkich dziedzin życia – między innymi z tego właśnie powodu tak bardzo fascynuje już od wieków mieszkańców starego kontynentu. Wracając natomiast do gry go, to legendy podają, iż jej historia rozpoczęła się już przeszło dwa tysiące lat temu. Warto jednakże przy tej okazji nadmienić, iż pierwsze historycznie udokumentowane informacje dotyczące tej gry pochodzą z późniejszych czasów. Przez kogo została ta gra wymyślona, tego też nie wiadomo. W każdym bądź razie funkcjonuje na ten temat bardzo wiele rozmaitych podań. Najbardziej rozpowszechnione i popularne jest te, które za autora gry go podaje cesarza Yao. Do Japonii gra trafiła za sprawą nauczycieli pisma rodem z Chin – miało to miejsce w okresie pomiędzy piątym stuleciem a siódmym. Go jest grą przeznaczoną dla dwóch osób. Plansza ma kształt kwadratowy. Pionki określane są mianem kamieni – maja kolory czarne oraz białe, każdy z graczy dysponuje pionkami o odmiennym kolorze. W grze chodzi – najogólniej rzecz biorąc – o to, aby swymi kamieniami objąć możliwie jak największy obszar planszy. W grze – jak w każdej innej zresztą – obowiązuje wiele reguł. Dla przykładu jedną spośród nich jest Reguła Superko mówiąca o tym, że tej samej pozycji kamieni na planszy nie wolno powtarzać. Chociaż reguły i zasady nie są skomplikowane, to jednak nie należy się tym zbytnio sugerować. Go nie należy w żadnym wypadku do prostych gier. Nawet komputerom nie jest tak łatwo sobie z nią poradzić. W go mogą jednak grać nie tylko osoby dorosłe, ale tez dzieci i młodzież. Na świecie działa bardzo wiele organizacji mających na celu promowanie go. Być może niewiele osób wie o tym, że taka organizacja działa także w naszym kraju. Nosi ona nazwę Polskiego Stowarzyszenia Go. Do życia stowarzyszenie te powołane zostało w Warszawie już jakiś czas temu, bo przed dwudziestoma siedmioma laty.
Mankala to nazwa, która bardzo wielu osobom z cała pewnością nic nie powie. Nie mniej jednak wielbicielom gier planszowych interesujących się ich historią powie bardzo dużo. Tym właśnie mianem określa się bowiem rodzinę gier, których charakter z powodzeniem nazwać można liczbowym. Mankala to nazwa odnosząca się obecnie do przeszło dwustu rozmaitych gier. Poszczególne warianty są nazywane w różny sposób – w zależności od tego, gdzie konkretnie się w nie gra, to znaczy w jakim kraju. Ojczyzną tych gier jest kontynent afrykański – być może to z tego właśnie powodu są one tak mało znane w naszym kraju. W Afryce natomiast są one niesamowicie popularne – co więcej, uchodzą za typowo afrykańskie. Wszystko dlatego, że w tym rejonie świata znane były już one od bardzo dawnych czasów – a mianowicie od epoki neolitu. Przez bardzo wiele plemion afrykańskich te gry traktowane są po dzisiejszy dzień jako rzeczy święte. Jak nietrudno się zatem domyślić, są to jedne z najstarszych na całym świecie gier planszowych. Zaznaczyć jednakże koniecznie w tym miejscu trzeba, iż wygląd planszy zasadniczo odbiega od tego, co tradycyjnie poprzez te słowo rozumiemy. Na planszę składają się bowiem tak zwane domy określane także mianem dołków. Jest ich dwanaście. Ułożone są one w dwa rzędy – każdy zatem liczy sobie po sześć kolumn. Przy bokach krótszych znajdują się większe aniżeli pozostałe domy – udziału w grze one biorą. Służą jedynie do tego, aby przechowywać w nich te pionki, które pozostały zbite. Osoba, która zaczyna rozgrywkę zostaje wyznaczona za pośrednictwem losowania. Wśród wielu plemion w Afryce do dzisiaj praktykowane jest bardzo poważne podejście do tej gry. Dla przykładu wykonanie i przygotowanie samej planszy – a robi się ją z drewna – zajmuje nierzadko wiele tygodni. Zakupienie takiego egzemplarza wykonanego właśnie z drewna to w dzisiejszych czasach rzadkość – trzeba w związku z tym zapłacić za niego mnóstwo pieniędzy. Ze względów czysto praktycznych (czytaj: ekonomicznych) do produkcji na przemysłową skalę trafiły plansze z plastiku. Na kontynencie europejskim także powstało wiele wariantów tej gry. Za przykład może tutaj swobodnie posłużyć kalaha – jej autorem był niejaki William Julius Champion. Kalaha także doczekała się bardzo wielu rozmaitych odmian – ale tak na dobrą sprawę dotyczy to znakomitej większości gier planszowych, a tychże akurat na świecie nie brakuje. Trudno się w zasadzie temu dziwić, albowiem jest to znakomita propozycja na spędzanie wolnego czasu.
W dzisiejszych czasach zupełnie nowe standardy, jeżeli chodzi o gry planszowe przyniosło upowszechnienie się Internetu. Nawet i takie gry można z powodzeniem grać za pośrednictwem sieci – wystarczy do tego tylko komputer podłączony do Internetu, nie trzeba nawet ani widzieć, ani znać swoich przeciwników. W naszym kraju jedną z najbardziej popularnych stron oferujących możliwość grania on-line jest oczywiście kurnik.pl. Strona ta swoim zakresem obejmuje nie tylko popularne gry planszowe, ale także bitewne, karciane i tym podobne. Jeżeli chodzi tylko o same gry planszowe, to w minionym roku w bazie kurnik.pl znajdowało się ich trzydzieści dziewięć. Największą chyba spośród nich popularnością cieszą się warcaby oraz szachy. Kurnik.pl jest serwisem funkcjonującym od dziewięciu lat. Obecnie jego interfejs jest udostępniony łącznie w dwudziestu ośmiu językach. Jedną z najbardziej charakterystycznych dla tej strony rzeczy jest to, że nie zostały na niej umieszczone gry, które w jakikolwiek sposób mogłyby nasuwać skojarzenia z hazardem. W ramach ciekawostki można w tym miejscu podać informację, iż w sierpniu ubiegłego roku ten popularny serwis gier trafił na Allegro – wystawiono go na sprzedaż, nie mniej jednak nie znalazła się chętna osoba, która chciałaby go kupić. Na serwisie tym wprowadzone zostały rozliczne zabezpieczenia, celem których jest zapobieganie stasowaniu przez graczy nieuczciwych praktyk. Aby rozpocząć grę na kurnik.pl, trzeba się najlepiej zarejestrować, ale Mozie jest także prowadzenie rozgrywek w charakterze gościa. Taka opcja była dostępna na początku, potem ją zlikwidowano, natomiast przed dwoma laty ponownie powróciła do łask. Dla każdej spośród gier udostępnionych w tym serwisie prowadzony jest ranking. Przez jakiś czas istniała tutaj też możliwość prowadzenia for, aczkolwiek w minionym roku znakomita ich większość została zlikwidowana. W niektórych grach – jak dla przykładu w makao – gracze zakładać mogą kluby. Taka możliwość pojawiła się także w ubiegłym roku. Przez pierwszy rok działania serwisu grać można było za jego pośrednictwem w scrabble. Jednakże firma posiadająca prawa do tej nazwy chciała podać kurnik.pl do sądu. Do żadnej rozprawy jednakże na szczęście nie doszło, ponieważ scrabble zastąpione zostały literakami. Początkowo zasady były takie same, co i w srabble, plansza tylko wyglądała inaczej, ale po jakimś czasie i to wszystko pozmieniano, wprowadzając do tej gry całkowicie nowe zasady i robiąc ją przy okazji publiczną własnością.
Hex to planszowa gra rodem z Danii. Przeznaczona jest ona dla dwóch osób. Polega ona na tym, ażeby przeciwległe boki planszy ze sobą połączyć – robi się to za pomocą pionków, które się ustawia na sześciokątnych polach. Plansza przeznaczona do tej gry odznacza się specyficznym kształtem – innym aniżeli kojarzy się nam to tradycyjnie z planszowymi grami. Tutaj plansza posiada bowiem kształt rombu. Pola natomiast są sześciokątne. Rozmiar planszy nie musi być cały czas taki sam, można go zmieniać, nie mniej jednak liczba pól znajdujących się na każdym z boków zawsze musi być jednakowa. Zazwyczaj wynosi ona jedenaście. Do gry wykorzystywane są pionki posiadające postać kamyków. Każdy gracz posiada pionki w rożnych kolorach – tak, ażeby się one nie myliły. Historia tej gry rozpoczęła się przed sześćdziesięcioma ośmioma laty. Jej autorem był zmarły przed czternastoma laty Piet Hein – pochodzący z Kopenhagi matematyk, wynalazca i jednocześnie pisarz. Hex to tylko jedna z wielu gier o charakterze matematycznym, jakie zostały przez niego wymyślone. Opisywaną tutaj grę po raz pierwszy w Danii zaprezentowano w Instytucie Nielsa Bohra. Zrobiła ona błyskawiczną karierę i stała się wśród Duńczyków szalenie popularna. Znali ja oni wówczas jako Polygon. Piet Hein jednakże nie był jedynym autorem tej gry. Niezależnie od niego opracowana ona została przez innego, zdecydowanie bardziej znanego naukowca – był nim amerykański matematyk, laureat nagrody Nobla John Nash. Swojego odkrycia dokonał on trzy lata po zakończeniu drugiej wojny światowej. Na amerykańskich uczelniach gra ta wśród studentów cieszyła się niesamowitą popularnością, a żartobliwie nazywali ją Nash i John (pamiętać bowiem trzeba, że John Nash cierpi z powodu schizofrenii). W Stanach Zjednoczonych gra ta największą popularność zdobyła na uniwersytecie w Princetown – czyli tam, gdzie John Nash ją opracował. W ramach kolejnej ciekawostki można w tym miejscu nadmienić, iż zostało naukowo udowodnione, że hex jest grą, której nie da się zakończyć wynikiem remisowym. Ponadto dowiedziano także, iż dla tego gracza, który rozpoczyna rozgrywkę, istnieje specjalna strategia, która ma na celu zapewnienie mu zwycięstwa. Dla takiej strategii opracowany został także odpowiedni rozmiar planszy. W grze tej – jak zresztą i w każdej innej – istnieją rozmaite reguły. Tą chyba najbardziej znaną jest reguła przejmowania kamienia należącego do przeciwnika. Generalnie rzecz biorąc, hex ciężko jest zaliczyć do grona tak popularnych gier jak choćby warcaby czy szachy.